داد معشوقه به عـــــــــــــاشق پيغامكه كند مـــــــــــــادر تو با من جنگهر كجا بيندم از دور كـــــــــــــــــندچهره پر چين و جبين پــــــر آژنگبا نگاه غضب آلــــــــــــــــــــود زندبر دل نازك من تير خــــــــــــدنگاز در خانه مرا طـــــــــــــــــرد كندهمچو سنگ از دهن قـــــــــلماسنگمادر سنگ دلت تا زنــــــــــــده ستشهد در كام من وتست شـــــــــرنگنشوم يك دل و يك رنگ تــــــو راتا نسازي دل او از خــــــــون رنگگر تو خواهي به وصالم بــــــــرسي بايد اين ساعت بي خـــوف و درنگروي و سينه ي تنــــــــــــگش بدريدل برون آري از آن سينـه ي تــنگگـــــــــرم وخونين به منش باز آريتا بـــــــرد زآينه ي قلبــــــــــم زنگعــــــــاشق بي خـــــــــــرد ناهنجارنه بل آن فاسق بي عصمت و نــنگحــــــــرمت مادري از يـــــــاد ببردخيره از بـــــــــــاده و ديوانه زبنگرفت و مـــــــــادر را افكند به خاكسينه بـــــــدريد و دل آورد به چنگقصد سر منزل معشوق نــــــــــــموددل مـــــــــادر به كفش چون نارنگاز قضا خورد دم در به زمــــــــــينو انـــــــــدكي سوده شد او را آرنگوآن دل گرم جـــــــــان داشت هنوزاوفتاد از كف آن بي فــــــــــــرهنگاز زمين باز چو برخـــــــاست نمودپي بــــــــــــــــــــــرداشتن آن آهنگديد كز آن دل آغشته به خـــــــــــونآيد آهسته بـــــــــــــــرون اين آهنگآه دست پسرم يافت خــــــــــــــراشآه پاي پسرم خــــــــــــورد به سنگ