مطبی کوتاه .عشقی
دهانت را میبویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
دلت را میپویند مبادا شعله ای در آن نهان باشد
روزگار غریبی است نازنین و عشق را کنار تیرک
راه بند تازیانه می زنند .
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد
روزگار غریبی است نازنین و در این بن بست
کج و پیچ سرما آتش را به سوخت بار سرود
و شعر فروزان میدارند
ممنونم از همراهی شما عزیزان
+ نوشته شده در یکشنبه دهم شهریور ۱۳۸۷ ساعت ۷:۲۵ ق.ظ توسط علی رضا گودرزیان
|